Nasze książki
Zapraszamy do zapoznania się z ofertą naszego wydawnictwa. Książki można zamawiać pod numerem telefonu: 12 651-59-08 oraz poprzez adres mailowy:
Nasze książki są również dostępne w: księgarni Pegaz w Wieliczce (ul. Szpunara) oraz w dobrych księgarniach w Krakowie: “House of Albums” (ul. św. Tomasza 25); Księgarni “Znak” (ul. Sławkowska 1); Księgarni “f5″ (ul. Józefitów 16, MHF), Księgarni Akademickiej (ul. św. Anny 6), Księgarni Hetmańskiej (ul. Dunajewskiego), hurtowni i księgarni internetowej Krakinform; i poza Krakowem: w Księgarni Gandalf, Firmie Księgarskiej Wiesława Juszczaka, Antykwariacie Zbigniewa Oprządka w Krośnie (ul. Portiusa 4), Księgarni Alicji Zajkowskiej w Dukli oraz w księgarniach sieci Matras.
Urszula i Wiesław Żyznowscy
“Olchowiec w niskim Beskidzie”
ISBN 978-83-922716-4-2
oprawa: miękka
179 stron
format: 22/19,5 cm
język: polski
nakład: 600 egzemplarzy
rok wydania: 2010
cena: 30 PLN
Najnowsza publikacja wydawnictwa „Żyznowski” zabiera Czytelnika na wędrówkę przez kilkunastodomowy Olchowiec – wioseczkę położoną w jednej z intrygujących dolin Beskidu Niskiego. Mieszkają w niej na stałe wyłącznie Łemkowie. To esej fotograficzny obejmujący ponad 100 zdjęć pochodzących ze zbiorów mieszkańców i przyjezdnych. Fotografie dokumentują momenty z historii Olchowca i dziejów mieszkających w nim rodzin od czasu, kiedy we wsi pojawili się pierwsi fotografowie (a było to niedługo po upowszechnieniu się fotografii w Polsce) po dziś dzień. Komentarze pióra Urszuli i Wiesława Żyznowskich stanowią opowieść o olchowianach zasłyszaną od nich samych. Książka ta to pieczołowita próba uchwycenia nieco niedzisiejszego i całkiem niepowtarzalnego ducha wsi, z uwzględnieniem charakterystycznych imion i nazwisk, nazw, zwrotów, powiedzeń, opisów zwyczajów, anegdot, wywodów rodzinnych koligacji.
Dzięki wstępom autorstwa Tadeusza Kiełbasińskiego, Bogdana Miszczaka i Andrzeja Kiełbasińskiego Czytelnik poznaje zręby ogólnej historii Olchowca i kilka jej najważniejszych elementów, takich jak: troska o cerkiew, powstanie i zamknięcie szkoły, istnienie prywatnego muzeum, rozsławianie miejscowości przez łemkowski kermesz. Wyróżnia się, zamieszczona jako jeden z wstępów, osobista opowieść Mikołaja Gabły, mieszkańca o korzeniach olchowieckich sięgających kilkuset lat, a zarazem działacza łemkowskiego i byłego sołtysa. Nie znajdzie się Czytelnik, którego tekst „Sława Olchowcowi!” nie rozszerzy w kwestii, co znaczy być przywiązanym do swego miejsca urodzenia. Wstęp Wiesława Żyznowskiego jest próbą określenia tego, co słowa „jedyny w swoim rodzaju” znaczą w przypadku Olchowca. Książka „Olchowiec w niskim Beskidzie” to znacznie więcej niż fotograficzna monografia wsi. To jakby prywatna opowieść autorów wszystkich wypowiedzi o pewnym niepozornym miejscu na mapie, przez które się nie podróżuje – choćby ze względu na jego wielkość, ale przez które się wędruje, dom po domu, człowiek po człowieku.
“Henryk Kozubski – wielicki Chagall”
ISBN 978-83-922716-3-5
oprawa: miękka
88 stron
format: 22/30 cm
język: polski, angielski
nakład: 350 egzemplarzy
rok wydania: 2009
cena: 30 PLN
Album poświęcony pracom jednego z bardziej znanych wielickich malarzy-amatorów, Henryka Kozubskiego, zawiera reprodukcje 42 akwarel prezentujących wszystkie charakterystyczne dla jego twórczości motywy – najważniejsze budynki z wielickiej topografii miasta, nastrojowe widoki Biecza, pejzaże, wnętrza kopalniane i scenki rodzajowe, jak chociażby „Zjazd piekielny” czy „Zaprzęg konny”, wielickie legendy o kościele św. Sebastiana i wiele innych. Sam malarz pisze o początkach swojego malowania w prowadzonej przez siebie kronice:
Była jesień 1995 roku. Trudno mi dzisiaj (11.VIII.1996) przypomnieć sobie dzień, w którym to tak dla zabicia czasu, a trochę z chęci poznania bliżej siebie samego i moich możliwości parania się sztuką malowania, zacząłem szkicować pejzaż przedstawiający dawne drogi polskie z nieodzownymi wierzbami. Taki rysunek widziałem już kiedyś w gazecie w formie szkicu w czarnym kolorze. Nie namyślając się długo nadałem temu rysunkowi koloryt – barwy zaskakujące – intensywne – szokujące, a drugi o tej samej tematyce namalowałem już w cieplejszym kolorycie – zbliżonym do naturalnych barw. Dzisiaj przyznaję, że ten, o mocniejszych barwach podobał mi się więcej…
Malując te dwa pierwsze pejzaże doszedłem do wniosku, że malowanie nawet byle czego może mi dać poczucie spokoju i możliwości wyżycia się, zapomnienia o wszystkim, co mnie otacza.
Wiesław Żyznowski
“Wieliczanie na opisanych fotografiach”
ISBN 978-83-922716-2-8
oprawa: twarda
394 strony
format: 22/19,5 cm
język: polski
nakład: 1500 egzemplarzy
rok wydania: 2009
cena: 50 PLN
Twórcom eseju fotograficznego “Wieliczanie na opisanych fotografiach” udało się dotrzeć do blisko 2 tysięcy fotografii, z których 150 znalazło się w książce. Pochodzą one w większości ze zbiorów prywatnych, zarówno osób mieszkających w Wieliczce od pokoleń, jak i tych, którzy spędzili tu krótszy czas, ale zdążyli udokumentować swój pobyt. Do każdego zdjęcia napisano osobną historię lub historyjkę. Czasem przybiera ona postać krótkiego rysu historycznego, po naukowemu szorstkiego, niekiedy jest to opowieść rodzinna przekazana przez właściciela zdjęcia niemalże z zapartym tchem, a bywa, że chodzi o sprytnie przemycony sekret, po latach już niewstydliwy dla nikogo. Tak zdjęcia, jak i historie są w większości publikowane po raz pierwszy. Razem z autorem, Wiesławem Żyznowskim przemierzamy ulice przedwojennej Wieliczki, wstępujemy do chrześcijańskiego sklepu Kasprzyka przy Rynku Górnym, zatrzymujemy się na chwilę przy wielkim praniu w domu przy Kilińskiego, oklaskujemy razem z dziecięcą widownią przedstawienie purimowe, doświadczamy skupienia i ciszy nabożeństwa ewangelickiego. Z jednej strony towarzyszymy hucznym celebrom świąt kościelnych i urzędowych fet, z drugiej stajemy się świadkami wydarzeń granicznych dla wielickiej społeczności – zajęcia miasta przez Niemców, prześladowań Żydów, wywózek, egzekucji. Dzięki chyba dość dobrze oddającej charakter ludzi i miejsc formie eseju fotograficznego poznajemy różnorodne momenty historyczne, odcienie emocjonalne, sytuacje oficjalne i prywatne.
Wybór opisanych fotografii uzupełniono o zbiorek zdjęć sprzed kopalni soli, wybranych jako najciekawsze z obszernej kolekcji zbieracza-pasjonata z Wieliczki.
Książka otrzymała wyróżnienie w konkursie organizowanym przez Polskie Towarzystwo Wydawców Książek “Najpiękniejsze Książki Roku 2009″.
“Brzegi i Grabie pod Niepołomicami. Historia, zwyczaje, pisarstwo, dzieje jednej rodziny” (praca zbiorowa)
ISBN 83-922716-1-0
oprawa: twarda
405 stron
format: 22/16,5 cm
język: polski
nakład: 400 egzemplarzy
rok wydania: 2007
cena: 40 PLN
“Brzegi i Grabie pod Niepołomicami” stanowią drugą część cyklu poświęconego małopolskim wioskom. Dwie początkowe części książki wprowadzają czytelnika w meandry pojawienia się obu wsi na mapie, ich późniejszego rozwoju, niełatwego życia mieszkańców raz po jednej, raz po drugiej stronie kapryśnie zmieniającej swój bieg Wisły oraz ludowych wierzeń i obrzędów charakterystycznych dla tej części Małopolski. Bogusław Krasnowolski ożywia najważniejsze dla obu wsi instytucje – a więc szkoły i kościół – odtwarzając ich losy na podstawie pieczołowicie przechowywanych i starannie prowadzonych kronik szkolnych i parafialnych. Urszula Janicka-Krzywda natomiast na podstawie bogatego materiału źródłowego opowiada o roku obrzędowym, zwyczajach miejscowej ludności, budzących respekt mieszkańców demonach, cyklu obrzędowym wyznaczającym chronologię życia każdego człowieka oraz o przesądach XIX i XX – wiecznych tak silnych, jakby przeniesionych ze średniowiecza.
Dwie odrębne części poświęcone zostały lokalnym twórcom – poetom samoukom – żyjącemu w XIX wieku Maciejowi Szarkowi i zmarłej w 2002 roku Marii Baran.
“Dzieje jednej rodziny” – ostatnia część książki to niejako egzemplifikacja wszystkiego, co w szerszym kontekście zostało omówione wcześniej. Historia najbiedniejszej we wsi, dwunastoosobowej rodziny: od skrajnej, przedwojennej biedy do zdobycia majątku i wykształcenia przez niektórych jej członków. Opowieści czasem tragiczne, jak ta o spaleniu się Emilki na oczach rodziców i rodzeństwa czy bezsensownej śmierci Władka, czasem zabawne i ciepłe – jak Krysi wspomnienia z dzieciństwa, ale wywierające tym większe wrażenie, że spisane przez członków rodziny – a więc bezpośrednio zasłyszane lub nawet przeżyte. Zamieszczone w tym rozdziale opowiadanie autorstwa Wiesława Żyznowskiego “Heleny nie tak, jak się chce” dostało się do finału ogólnopolskiego konkursu literackiego tygodnika “Polityka” w 2004 roku.
Brzegi i Grabie pod Niepołomicami to udana próba zespolenia bogatego materiału – literackiego, historycznego i biograficznego w obrębie zbioru, aczkolwiek ze wskazaniem na różnorodność stylu, form wypowiedzi, wątków i tematów, rozszerzających z pewnością formułę monografii.
Józef Piotrowicz, Bogusław Krasnowolski
“Siercza, dach Wieliczki”
ISBN 83-922716-0-2
oprawa: twarda
428 stron
format: 22/16,5 cm
język: polski
nakład: 400 egzemplarzy (wyczerpany)
rok wydania: 2005
Książka składa się z trzech części. Pierwsza to rozprawa autorstwa Józefa Piotrowicza, w której autor omawia okres od zarania dziejów do roku 1772. Część druga, napisana przez Bogusława Krasnowolskiego, dotyczy czasów od pierwszego rozbioru w 1772 roku do dziś. Omówiono w nim między innymi: życie i tragiczny koniec społeczności żydowskiej, klasztor i działalność sióstr urszulanek, meandry historii dwudziestego wieku na tym terenie, relacje dziś jeszcze żyjących. Autor nie tai swego stosunku do rządów socjalistycznych w Polsce oraz ich wpływu na jednostki i społeczność Sierczy. Oba teksty to także opowieść o rosnącej emancypacji indywidualnej i społecznej mieszkańców Sierczy. Trzecia część książki zawiera trzy aneksy, spis ilustracji, wykaz skrótów oraz indeks osób i miejsc. Aneks pierwszy zawiera noty biograficzne i fotografie trzynastu najstarszych Sierczan oraz relacje dziewięciu innych osób o sobie i o Sierczy współczesnej. Drugi, to relacja Amalii Gelband, Żydówki ocalałej z Zagłady między innymi dzięki mieszkańcom Sierczy. Tekst został napisany w Brazylii, czystą polszczyzną, specjalnie do tej monografii. Aneks trzeci tworzą fotografie i tłumaczenia inskrypcji z cmentarza żydowskiego. Całość tworzy spójną i do tej pory najpełniejszą monografię tej podwielickiej miejscowości.